pluscuamperfecto de subjuntivo

pluscuamperfecto de subjuntivo

Składa się z czasownika haber w imperfecto de subjuntivo i participio pasado:

 

 

koniugacja I

tom-ar brać

koniugacja II

met-er wkładać

koniugacja III

acud-ir udawać się do

yo

hubiera/ese tom-ado

hubiera/ese met-ido

hubiera/ese acud-ido

hubieras/eses tom-ado

hubieras/eses met-ido

hubieras/eses acud-ido

él/ella/usted

hubiera/ese tom-ado

hubiera/ese met-ido

hubiera/ese acud-ido

nosotros/as

hubiéramos/ésemos tom-ado

hubiéramos/ésemos met-ido

hubiéramos/ésemos acud-ido

vosotros/as

hubierais/eseis tom-ado

hubierais/eseis met-ido

hubierais/eseis acud-ido

ellos/as/ustedes

hubieran/esen tom-ado

hubieran/esen met-ido

hubieran/esen acud-ido



UŻYCIE

Występuje po czasownikach wymagających użycia subjuntivo i wyraża czynność uprzednią w stosunku do innej czynności przeszłej:

No creí que te lo hubiera contado.  Nie sądziłem, że ci to powiedział.

Występuje w III trybie warunkowym:

Si me hubiera enterado antes, te habría enviado un mensaje.  Jeśli byłbym się dowiedział wcześniej, wysłałbym ci wiadomość.