imperfecto de subjuntivo

imperfecto de subjuntivo

Imperfecto de subjuntivo
tworzymy od trzeciej osoby liczby mnogiej pretérito indefinido. Odcinamy końcówkę –aron/ieron/eron i dodajemy końcówki:

 

 

indefinido -aron

indefinido -ieron

indefinido -eron

yo

-ara/ase

-iera/iese

-era/ese

-aras/ases

-ieras/ieses

-eras/eses

él/ella/usted

-ara/ase

-iera/iese

-era/ese

nosotros/as

-áramos/ásemos

-iéramos/iésemos

-éramos/ésemos

vosotros/as

-arais/aseis

-ierais/ieseis

-erais/eseis

ellos/as/ustedes

-aran/asen

-ieran/iesen

-eran/esen


Przykład odmiany:

 

 

indefinido

tom-aron

indefinido

met-ieron

indefinido

dij-eron

yo

tom-ara/ase

met-iera/iese

dij-era/ese

tom-aras/ases

met-ieras/ieses

dij-eras/eses

él/ella/usted

tom-ara/ase

met-iera/iese

dij-era/ese

nosotros/as

tom-áramos/ásemos

met-iéramos/iésemos

dij-éramos/ésemos

vosotros/as

tom-arais/aseis

met-ierais/ieseis

dij-erais/eseis

ellos/as/ustedes

tom-aran/asen

met-ieran/iesen

dij-eran/esen


Formy na –ase/iese są używane rzadziej.

Nieregularności w temacie – te same, co w pretérito indefinido.


Użycie

Występuje najczęściej w zdaniach podrzędnych, wyrażających czynności równoczesne lub późniejsze w stosunku do czynności głównej, po czasownikach wymagających użycia
subjuntivo. Czasownik zdania głównego jest w czasie przeszłym:

Te pedí que lo hicieras.  Poprosiłem cię, żebyś to zrobił.

Występuje w II trybie warunkowym:

Si tuviera mucho tiempo, estudiaría chino.  Jeśli miałbym dużo czasu, uczyłbym się chińskiego.



imperfecto de subjuntivo - tworzenie form (
krzyżówka)